Dla byłego bramkarza Jagiellonii Białystok występ w młodzieżowej reprezentacji Polski na stadionie przy Słonecznej był sentymentalnym powrotem na stare śmieci, choć humory po meczu ze względu na porażkę z Niemcami nie były najlepsze. Po spotkaniu Miłosz Piekutowski podsumowuje zmarnowane szanse z pierwszej połowy, opowiada o przenosinach do Ligue 1 i zdradza, dlaczego chciałby jeszcze kiedyś spotkać się ze Sławomirem Abramowiczem na zgrupowaniu kadry.
– W pierwszej połowie zdecydowanie prowadziliśmy grę. Szkoda, że wygrywaliśmy tylko 1:0, bo wydaje mi się, że mogliśmy strzelić drugą, a nawet trzecią bramkę i wtedy ten mecz w drugiej połowie wyglądałby zupełnie inaczej. Niemcy zaczęli bardzo mocno od czterdziestej piątej minuty i czuliśmy, że potrzebujemy drugiego trafienia, żeby złapać trochę tlenu, oddechu i spokoju. Niestety wyrównali w końcówce spotkania, co przełożyło się na jeszcze bardziej otwartą grę, przez co ostatecznie straciliśmy bramkę na 1:2 – powiedział Miłosz Piekutowski.
Kilka interwencji Miłosza Piekutowskiego uchroniło reprezentację Polski przed tym, żeby ta porażka nie była niestety jeszcze wyższa. – Staram się jak mogę za każdym razem pomóc drużynie i to się u mnie od wielu lat nie zmienia – przekonywał po meczu młodzi golkiper.
Kolejny wątek rozmowy dotyczył powrotu do Białegostoku oraz tego, czy tutejsze mury, które w przeszłości wielokrotnie okazywały się dla niego szczęśliwe, również tym razem okazały się pomocne.
– Przede wszystkim z tego miejsca bardzo dziękuję kibicom. Wiem, że jest mroźno, była godzina dwudziesta i większość z nich mogłaby spokojnie obejrzeć to spotkanie przed telewizorem, a jednak tak licznie pojawili się na stadionie. Chapeau bas za taką postawę – zarówno ja, jak i cała drużyna jesteśmy za to ogromnie wdzięczni. Wraca się tu bardzo przyjemnie. Jest na pewno trochę zimniej niż we Francji, ale z tym miejscem zawsze wiążą się miłe wspomnienia – dodał Piekutowski.
W rozgrywkach Elite League reprezentacja zajmuje obecnie trzecie miejsce po trzech rozegranych spotkaniach, co otwiera pole do oceny, czy taki dorobek jest dla niej w pełni satysfakcjonujący?
– Wydaje mi się, że gdyby ktoś wcześniej powiedział, że zdobędziemy siedem punktów, nikt nie podchodziłby do tego z takim nastawieniem jak teraz, tuż po tym spotkaniu. Straciliśmy dziś dwie bramki, a równie dobrze zamiast zera mogliśmy śmiało dopisać sobie trzy punkty, więc pewien niedosyt pozostaje. Trzeba jednak docenić to, że mamy na koncie te siedem oczek, i pojechać teraz na wyjazd z celem zdobycia kolejnych trzech – wyjaśnił Miłosz Piekutowski.
Poza zgrupowaniem reprezentacji codzienność zawodnika wiąże się obecnie z pobytem i procesem aklimatyzacji we francuskim Strasburgu. Co zatem słychać we Francji?
– Cisza i spokój. Także żyje się pomalutku, spokojnie, cierpliwie czekam na swoją szansę i na pewno jestem szczęśliwy z tego, w jakim miejscu jestem, bo mogę spełniać marzenia – dodał.
Przebicie się do składu w Strasburgu nie należy do najłatwiejszych zadań i wiąże się z cierpliwym wyczekiwaniem na swoją szansę. Z perspektywy czasu decyzja o opuszczeniu Białegostoku – mimo alternatyw w postaci innych polskich klubów – oraz przebieg samej aklimatyzacji w nowym otoczeniu skłaniają do podsumowań tego ruchu.
– Wydaje mi się, że o innych polskich klubach mówiono wtedy znacznie więcej, niż padło z moich ust, bo ja w tym czasie siedziałem w domu i cierpliwie czekałem na oficjalne ogłoszenie transferu do Strasbourga. Czy to był dobry ruch? Pewnie dowiemy się za parę lat. Z dzisiejszej perspektywy jestem jednak bardzo szczęśliwy. Mam tam fantastycznego pierwszego szkoleniowca oraz trenera bramkarzy, a przede wszystkim mogę uczyć się od samego Filipa Jørgensena, co daje mi naprawdę wiele. To dla mnie także lekcja cierpliwości na kolejne lata i jestem ogromnie wdzięczny, że mogę być częścią tak wielkiego projektu – przekonywał Piekutowski.
Reprezentacja U-20 stanowi naturalny przedsionek do kadry młodzieżowej, a w dalszej perspektywie także do pierwszej reprezentacji. Doskonałym przykładem takiej drogi jest Sławomir Abramowicz, który po występach w U-20 i U-21 stanął przed szansą debiutu w bramce seniorskiej kadry, co stanowi również naturalny kierunek i cel dla innych młodych golkiperów.
– Każdy ma w piłce swoją indywidualną ścieżkę. Trudno mi teraz przewidzieć, jak dokładnie potoczy się moja kariera, bo w futbolu zawsze zdarzają się wzloty i upadki. Przede wszystkim z tego miejsca życzę Sławkowi debiutu w pierwszej reprezentacji, bo bardzo ciężko na to zapracował. Przebijał się stopniowo – nie był w kadrach od samych roczników U-15 czy U-17, ale gdy już dołączył, nie oddał miejsca i mocno trzymam za niego kciuki. Zobaczymy, co przyniesie przyszłość. Życzyłbym sobie, żebym i ja pojawił się kiedyś razem z nim na zgrupowaniu, żebyśmy mogli przybić piątkę i zagrać w szachy, tak jak za dawnych, dobrych lat – zakończył młodzieżowy bramkarz reprezentacji Polski.
Mecz Polska-Niemcy U-20, wsparcia udzieliło:
Województwo Podlaskie
